Weet waar je aan begint
Boek over vrouwen en hun Arabisch-islamitische huwelijk Door Marijke van den
Berg 10 november 2005
Echte liefde kent geen grenzen, maar over de grens blijkt de invulling van die liefde wel aan andere regels gebonden te zijn. Dat merken westerse vrouwen die in Egypte hun grote liefde vonden. Hanneke Rozema tekende de verhalen van enkele van die vrouwen op in haar boek Grenzeloze Liefde. Wat blijkt? Goed opgeleide, westerse vrouwen die vallen voor een Arabische man blijken maar al te roekeloos het huwelijksbootje in te stappen. "Maak je geen zorgen, als mij wat overkomt zal mijn familie voor jou zorgen." Dat is wat veel van de vrouwen te horen krijgen voordat ze gaan trouwen. Het is oprecht en goed bedoeld, maar niet voor alle vrouwen pakt het even goed uit. Vandaar dat Hanneke Rozema, die een aantal jaar in Egypte heeft gewoond, voor de titel Grenzeloze Liefde heeft gekozen.
Het slaat niet alleen op het feit dat liefde grenzeloos kan
zijn, maar het refereert ook aan een grenzeloos vertrouwen in de geliefde.
Huwelijkscontract Vaak zijn de vrouwen op het moment van het huwelijk de Arabisch
taal nog niet machtig, maar ondertekenen ze wèl een huwelijkscontract. "Ik
ben ervan overtuigd dat er heel veel vrouwen zijn die het huwelijkscontract
ondertekenen en niet de essentie begrijpen van wat ze eigenlijk ondertekenen",
vertelt de schrijfster. "Het enige dat die vrouwen op dat moment weten is
dat ze getrouwd zijn. Wat ze dan vaak niet weten is dat ze allerlei bedingen
hadden kunnen opnemen in dat contract, zoals een bedrag aan alimentatie bij
een eventuele scheiding, het recht om echtscheiding aan te vragen, het recht
om buitenshuis te gaan werken en dat soort zaken meer. Dat moet in Egypte
al in het huwelijkscontract worden vastgelegd. Het klinkt niet erg romantisch,
maar als ze het niet doen laten ze een kans voorbij gaan."
Schoonfamilie
Als een vrouw het huwelijkscontract ondertekent, terwijl ze het niet volledig begrijpt, bezegelt ze het lot voor haar zelf en haar eventuele kinderen. "Het klinkt pessimistisch en overdreven," vertelt Hanneke, "maar dat is het niet. Want ook als het een gelukkig huwelijk is, heeft het contract gevolgen. Bijvoorbeeld als de echtgenoot komt te overlijden. Veel Westerse vrouwen zeggen geen boodschap te hebben aan hun schoonfamilie." Maar dat blijkt in de praktijk toch heel anders. Als een vrouw bijvoorbeeld weduwe wordt, dan wordt haar zwager automatisch voogd over haar kinderen. Dus ze krijgt sowieso met de schoonfamilie te maken. In Egypte is dat bij de wet zo geregeld. Ook als een vrouw getrouwd is met een westers georiënteerde man, als ze weduwe wordt krijgt ze onherroepelijk met haar schoonfamilie te maken. Die heeft het recht aan haar kant en kan er wel hele andere ideeën op nahouden.
Huwelijksproblemen
Als een westerse vrouw verliefd is op een Egyptenaar, heeft ze nog alle vrijheid. Maar op het moment dat ze met hem trouwt en kinderen krijgt, levert ze een deel van die vrijheden in. Dat is in Nederland ook zo, maar een Egyptische man gaat verder in het opleggen van zijn regels. Zo staat er in het boek een verhaal over een vrouw die van haar Egyptische vriend een prachtig paard cadeau kreeg. Ze reden vaak samen. Maar toen ze eenmaal getrouwd was, verbood hij haar nog langer te rijden. Het mooie paard bleef op stal staan. "Als je in Nederland binnen je huwelijk tegen problemen aanloopt, praat je daar samen over. In de Egyptische cultuur is dat heel anders. Daar praat je niet over dingen. Het is zoals het is en dat heb je maar te accepteren."
Gemeenschap van goederen
In Egypte is het niet mogelijk om in gemeenschap van goederen te trouwen. De man en de vrouw hebben ieder hun eigen bezittingen. Als een vrouw haar man geld leent en ze zet dat niet zwart op wit, is ze het kwijt. "Zo lang het goed gaat binnen het huwelijk, heb je geen problemen. Maar iedere relatie kent goede en slechte tijden. Dan kan je echtgenoot weigeren om je geld te geven voor een ticket naar Nederland voor bijvoorbeeld een familiebezoek. Dan zit je. Je moet voorkomen dat je in de problemen komt", waarschuwt Hanneke. Zorg daarom voor een eigen bankrekening of laat in het huwelijkscontract opnemen dat je het recht hebt om één keer per jaar voor een bepaalde tijd naar Nederland te gaan.
Echtscheiding
"Als een man in een moslimland zijn huwelijk wil beëindigen, kan hij zonder problemen een echtscheiding aanvragen bij de rechter. Een vrouw kan ook een scheiding aanvragen, maar de procedure duurt veel langer. Bovendien is het onzeker of ze de scheiding krijgt toegewezen. Dat had ze bijvoorbeeld kunnen regelen in het huwelijkscontract; het recht om van je man te scheiden."
Contact met de kinderen
Veel gescheiden vrouwen heeft Hanneke Rozema overigens niet kunnen spreken toen ze haar boek schreef. Zij leven vaak in een soort status-quo met hun ex-man en schoonfamilie. Op die manier kunnen de vrouwen hun kinderen blijven zien, vertelt de schrijfster: "Je vertelt niet teveel wat er gaande is en je valt niet teveel op, zodat je contact mag houden met je kinderen. Je zwijgt er verder over en leeft je leven."
Goed opgeleide vrouwen
Het heeft Hanneke Rozema verbaasd dat de vrouwen, vaak goed opgeleid en zeer zelfstandig, zo snel instemmen met een huwelijk. "Maar misschien heeft dat iets met afstand te maken. Je wilt natuurlijk bij elkaar zijn en dat kan in een land als Egypte alleen maar als je getrouwd bent. En als je denkt de ware gevonden te hebben, wat maakt het dan uit? Dan ga je trouwen!" Op de vraag waarom ze de relatie begonnen zijn, antwoorden de meeste vrouwen dat hij zo charmant is en van die dagelijkse attenties geeft die Nederlandse mannen je niet geven. "Het verbaast me dat de moderne vrouw daar toch nog voor valt. Gelukkig gaat zo´n relatie ook heel vaak goed. Maar een Nederlandse vrouw moet wel beseffen waar ze aan begint en ze moet zich juridisch goed laten voorlichten." Of zoals één van de vrouwen het in het boek omschrijft: 'Wéten waar je aan begint, met de nadruk op weten"' Dan staat niets een 'happy end' in de weg.
Reacties
Maura , 21 december 2006 - Ierland
Hallo, mijn naam is Maura en ik woon samen met mijn Egyptische echtgenoot in Dublin Ierland. Ik ben zelf altijd opgegroeid met 2 culturen in Nederland, omdat mijn moeder Indonesisch is en mijn vader Nederlander. Ik kon mij daardoor goed voorstellen dat ik op het moment dat ik mijn man zag, ik voor een uitdaging zou komen te staan. Mijn moeder heeft mij ook heel bewust gevraagd of ik wist waar ik aan begon omdat ik vanuit de Nederlandse zogeheten Ik-cultuur te maken zou krijgen met de Egyptische wij-cultuur. Doordat mijn moeder mij van kleins af aan bewust maakte van de 2 werelden waar ik uit bestond kon ik me iets makkelijker inleven in de achtergrond van mijn man en zijn familie. Dat wil niet zeggen dat ik samen met mijn man niet tegen bepaalde communicatie stoornissen aanloop. Een Egyptische man toont zich meer een trots mannetjes dier dan een Nederlandse man is mijn ervaring. Ik ondekte dat mijn man eigenlijk in zijn communicatie en in zijn denkswijze altijd aan het onderhandelen is. Tja met een hollandse recht-door-zee mentaliteit wil het dan niet altijd lukken. Het was voor mij dan ook belangrijk om veel geduld en een groot gevoel van humor te ontwikkelen. Dat gold trouwens ook voor hem. Het is dan ook belangrijk dat je open met elkaar dingen kunt bespreken en ook nee kunt zeggen. Ik ben moslim geworden omdat ik dat zelf wilde. Mijn man vroeg mij zelfs weet je het zeker dat je dit wilt doen? Hij zei altijd het moet jouw eigen vrije keuze zijn en doe het niet voor mij. Dat gaf een gevoel van vertrouwen en waarde. Als mijn man het niet eens is met mij dan kan hij soms zwijgen en niets zeggen: 3 dagen lang. Ik heb hem aangegeven dat ik het respecteer maar dat het niets concreets oplost als er niet met elkaar gecommuniceerd wordt.
Het is een kwestie van geven en nemen. Maar het blijft van uiterst belang dat je je als partner ervan bewust bent dat je echt met iemand uit een andere cultuur bent getrouwd. Een huwelijk op zich is hard werken aan jezelf en aan je relatie maar uiteraard moet het van 2 kanten komen. Wij verwachten nu ons 1e kindje. Dit kind zal 3 continenten in zich dragen: Europa (Nederland), Azie (Indonesie) en Afrika (Egypte); Nu ben ik door mijn moeder met het concept van Adat opgegroeid, je zou dit kunnen vertalen met traditie. Door mijn moeder werd het gehanteerd als ongeschreven gedrags ere-code, iets waar mijn man zich heel erg in kon vinden, mede omdat Adat eigenlijk een Arabisch woord is. Mijn moeder kon tot voor haar dood heel goed met mijn man opschieten en mijn man hield van haar en respecteerde haar zoals zijn eigen moeder. Hij heeft ook heel duidelijk aangegeven dat het voor hem een groot verschil uitmaakte dat mijn moeder mij vele voor hem bekende concepten uit een niet westerse cultuur had meegegeven. Mijn moeder, die zelf als Christen is opgegroeid maar mij, vanwege haar geboorteland Indonesie, dat tenslotte het grootste moslimland ter wereld is, vertrouwd had gemaakt met de Islam, heeft mij geleerd dat als ik een keuze maak ook moet accepteren dat hier consequenties aan verbonden zijn en dat ik daardoor bewust moet afwegen welke stappen ik ga ondernemen. Accepteren dat je altijd dat krijgt wat je nodig hebt en nooit datgene krijgt wat je wilt; lastig maar heeft mij geholpen om de dingen te nemen zoals ze zijn. Dat wil niet zeggen dat ik alles zomaar zondermeer accepteer, maar ik ben me ervan bewust dat het een proces van vallen en opstaan is zoals bij elke relatie.
Mijn schoonfamilie heeft mij geaccepteerd en ik ben inmiddels 2 keer geweest en ik mis de familie erg. Maar ik weet ook dat het leven in Egypte geen rozegeur en maneschijn is en dat ik heel veel zal moeten leren om me te kunnen handhaven. Je wordt tenslotte toch altijd gezien als die westerse vrouw. Ik ben gelukkig met mijn man en trots erop dat ik zijn vrouw ben. Ik heb een jaar lang moeten vechten om alle papieren te regelen en mijn man hier naar Ierland te halen. Het was een heel avontuur: ik alleen in Ierland aan de slag met een nieuwe vaste baan, mijn man in Egypte. Het viel niet mee in het begin om wijs te worden uit de wet en regelgeving tussen Nederland, Ierland en Egypte. Maar ik was het op een gegeven moment zo moe om veroordeeld te worden voor het feit dat ik een Egyptische echtgenoot heb. Ik voelde me soms net een crimineel. Mijn man had het er ook erg moeilijk mee, en mijn telefoonkosten waren vaak huizehoog.
Uiteindelijk kreeg ik een houding: Ik zal mijn man hier naar toe halen al moet ik hem komen ophalen in een roeiboot, mij krijgen ze niet klein. Gelukkig was de Nederlandse ambassade in Cairo ons tot steun en die heeft ons goed op weg geholpen. Zo wist men in Nederland bijvoorbeeld niet dat ik met m.b.v. mijn Nederlandse geboorte-akte en bewijs van inschrijving inclusief stempel van buitenlandse zaken in Den Haag, een brief zou krijgen van de Nederlandse ambassade in Cairo die als bewijs zou dienen voor de Egyptische overheid dat ik toestemming zou krijgen om met een Egyptische man getrouwd te zijn. Tja het zijn van die details. Een huwelijk is nooit een roze wolk en er wordt een extra dimensie aan toegevoegd als je ook nog met iemand trouwt die uit een niet Europese cultuur afkomstig is. Ik heb geen spijt en weet dat elke dag een nieuwe dag is om te leren. Masalaama vanuit Dublin. Maura
fatima , 18 december 2006 - Nederland
Lieve mensen, Ook ik heb 3 jaar van een hele lieve egyptenaar gehouden, en nog. 4 x Per jaar ging ik naar hem toe, 3 jaar lang. Wij hadden een orfihuwelijk vanaf de eerste dag tot nu. Wij hebben samen een mooie flat gehuurd en ingericht. Het was mijn thuis. Altijd fantastische tijd gehad met veel liefde en respect waar menig nederlander nog wat van leren. Dit jaar heb ik hem met heel veel moeite 3 maanden naar Nederland kunnen laten komen, wat een geweldige tijd was. Maar inderdaad, de familietradities, het is voor ons onvoorstelbaar wat een invloed familie daar op een volwassen zoon heeft. Zo wilde hij mij vanaf de eerste dag al voorstellen aan zijn familie, nee die wilden niks weten van een europese vrouw, oke, hij stoorde zich er niet aan.
Maar nu, na 3 jaar wordt het hem toch te moeilijk gemaakt, de familie maakt maar even voor hem uit dat hij 3 jaar in Saudi Arabie gaat werken, om meer geld in te brengen voor de familie en van mij los te maken. Hij heeft het maar te doen anders wordt hij voor zijn hele leven uit de familie gebannen. Zijn hart is gebroken, mijn hart is gebroken, ik ga er naartoe om afscheid te nemen. Nooit zal ik uit zijn hart verdwijnen, altijd zal hij contact met mij houden. Nee het was niet mogelijk om hem hier in Nederland te houden en ook zou ik niet in Egypte willen wonen, maar dat dit zo zou eindigen wens ik niemand toe. Zo gaat het in de moslimcultuur, de dwang, het respect voor familie, en de familie maakt het niks uit of zoon ongelukkig wordt. Dit wilde ik even laten weten.
Tonny , 17 december 2006 - Nederland Ik heb mijn Egyptische vriend uitgenodigd om naar Nederland te komen. Eerst voor vakantie. Ik wil dat hij onze cultuur leert kennen. Dat is al een groot probleem. De toeristenvisum is geweigerd en ik ben nu met de bezwaarprocedure bezig. Dan voel je je machteloos en ver van elkaar verweiderd.
Ik heb overwogen naar Egypte te gaan. Omdat Egypte geregeerd wordt door hoofdzakelijk de Islam heeft mij dat weerhouden. Omdat ik mij vrij wil bewegen in Egypte met mijn vriend is het "trouwen op papier" aan de orde gekomen. Wie kan mij daar meer over vertellen? Wat zijn de voor en nadelen hiervan? Kinderen zijn niet en komen ook niet aan de orde. Dat zal geen probleem zijn. Graag een reactie van iemand.
roodannie , 10 september 2006 - Nederland
Ik heb eigenlijk ook een vraagje, ik heb daar ook al een poosje een vriend, ben naar zijn geboorteplaats geweest en heb gezien hoe belangrijk het is te zien waar hij is opgegroeid en hoe men leeft. Nu wil ik een poging doen om hem naar NL te krijgen om mij te bezoeken en om uit te zoeken hoe en waar we in de toekomst het beste kunnen zijn. Wie kan mij helpen aan tips hoe je dit kan aanpakken en wat er voor nodig is.
gadisha , 16 juli 2006
lijkt me erg interessant om te lezen. Ik ben getrouwd met een lieve egyptische moslimman en zelf geen moslim. Tot nu toe alleen nog niet voor de nederlandse maatstaven getrouwd. Wat ik graag zou willen weten, is het voor mijn egyptische man ook mogelijk om in nerland te gaan wonen bij mij. Ik ben daar nu een half jaar geweest en kan daar slecht aarden en ben weer even terug in Nederland.Hij wil graag naar mij komen maar ik weet niet of dat zo makkelijk is?
Karen Smets , 25 februari 2006 -
Heel interessant, al het bovenstaande! Ik heb zelf een relatie met een egyptenaar. Voor ik naar ginder vertrok om te gaan werken, had ik werkelijk mijn 'westers' idee gevormd over de egyptenaren. En wat bleek? Deels ervan was niet uit de lucht gegrepen, maar een groot deel was ook volledig foutief. Dat heb ik geleerd toen ik een tijdje in Cairo woonde. Mijn vriend is niet Moslim, maar koptisch christen. Dat is op zich al een heel ander geval. Als ik met anderen praat over dit thema, merk ik op dat het niet over de persoon zelf gaat, maar dat alle vooroordelen voortkomen uit een verkeerde opvatting van het geloof en niet omwille van de persoon zelf. Moslim wordt door de meesten gezien als een synoniem van onderdrukking (vooral van de vrouw), terrorisme, radicaal denken, enz. Zo zijn er, maar niet allemaal!
Ik heb een relatie met een egyptische christen die vrij en liberaal is opgevoed, niet meer gelovig is, in het buitenland studeerd, ...; Maar telkens moet ik opboksen tegen deze vooroordelen en dat maakt een beginnende relatie zeer hard. Het is inderdaad waar dat je goed moet opletten betreffende het huwelijk, dat er addertjes onder het gras zitten en dat je als vrouw minder rechten hebt. Maar het is ook waar wat Marjo zegt: Alles hangt af van je partner en wederzijds respect. Als je partner je hier op voorhand voor verwittigd, je duidelijk maakt dat de egyptische samenleving zo complex en anders in elkaar steekt en er zelf kritiek op heeft, is dit positief.
kitty el telbany , 19 februari 2006 -
6 jaar geleden heb ik mijn huidiggen man ontmoet , hij was hier naar toe gekomen om geld te verdienen voor zijn familie in egypte. ik za hem staan en was opslag verliefd ik had al een scheiding achter de rug waar een dochter uit is gekomen . naar 6 maanden met elkaar door gebracht te hebben , hebben we besloten om voor de islam te trouwen, ik ben zelf niet moslim geworden en wil dit ook niet worden . mijn man is wel moslim en we rispecteren elkaars geloof, bij ons was het probleem mijn schoonfamilie.
na 6jaar zijn ze nog steeds boos op mij en willen ze me nog steeds niet ontmoeten, wat ik heel erg vind, mijn man gaat elk jaar 1 of 2 keer naar ze toe , en ik ben in die 6jaar samen maar 1 keer een weekje weg geweest als gezin, het word steeds moeilijker voor mij om het te accepteren dat het zo is. dit jaar gaan mijn dochter en ik voor het eerst samen een weekje weg ,wat we zeker verdiend hebben ,ik ben bang dat zijn familie gaat winnen en dat onze relatie niet meer langer tot stand kan blijven. in nederland sta je op eigen benen als je de deur van je ouderlijk huis dicht trekt , in die culturen niet , en zul je ten allerteiden voor je schoon papa en mama klaar moeten staan . en nu ga ik tog beetje voor beetje aan mijn toekomst denken , met of zonder mijn egyptische man, en overiggens wil ik ook nog even kwijt dat mijn man een goeden man is met wederzeids recpect dus het kan wel samen . als je maar ten alllerteiden naar bijden ikken kijkt.
Marjo , 14 november 2005 - Bahrein
Beste Suzan, Ik voel me niet persoonlijk aangevallen. Integendeel, ik ben gelukkig getrouwd. Als ik je die indruk gegeven heb dan spijt me dat. Ik vind het vreselijk wat er met die vrouwen is gebeurd of gebeurt. Wat ik probeer te zeggen is dat het success van een huwelijk niet cultuurgebonden is. Het is iets tussen twee mensen die van elkaar houden en dat zelf samen invullen, en elkaar respecteren. Als je besluit te gaan trouwen dan is dat iets waar je zelf bij bent. Als er wetten zijn die je kinderen niet beschermen dan kan je man dat laten beschrijven bij de rechtbank. Dat is iets wat je samen met je man bespreekt en uitwerkt en dit kan alleen als er wederzijds respect is. Ook als het gaat om een huwelijkscontract met een Moslim, ook dat kun je samen opstellen. Dat de schoonfamilie kan bepalen wat er met je kinderen gebeurt als je weduwe bent is ook niet waar wanneer je man het laat beschrijven bij de rechtbank. Dat kan hij doen. Dat bedoel ik, wederzijds respect. Dat zijn toch de basiselementen van ieder huwelijk wereldwijd? En is het echt waar dat de Westerse moderne vrouw niet meer zou moeten vallen voor een charmante man? Dus Nederlandse mannen die charmant zijn zouden moeten worden genegeerd? Het charmante kantje van een man is toch niet cultuurgebonden of verkeerd? Problemen bestaan er in iedere cultuur en binnen ieder huwelijk en ik ben er trots op dat ik iets positiefs heb te melden, dat mag toch wel? Groetjes, Marjo
suzan de wit , 14 november 2005 - Marjo, ik vind wel dat je je erg persoonlijk aangevallen voelt. Het gaat in dit boekten eerste niet om het Nederlandse huwelijk en ten tweede is het bedoeld om Nederlandse vrouwen te attenderen op dingen die eventueel kunnen gebeuren.
bron: wereldexpats.nl
Ik krijg nogal wat commentaar van vrouwen over 'mijn negatieve houding' ten opzichte van relaties tussen Egyptische mannen en westerse vrouwen. Ik nodig vrouwen uit die wel goede ervaringen hebben hun verhaal hier te vertellen.
Voor de rest, wil je wat meer weten? Lees een goede versie van de Koran, de meeste Egyptische mannen zijn islamiet en verdiep je in de wetten en de positie van de vrouw binnen de islam.
Ik was kortgeleden nog in het visa kantoor hier in Hurghad, dan zie je daar de nodige westerse meisjes/jonge vrouwen volledig bedekt, sommigen zelfs met handschoenen, zodat alleen hun gezicht nog te zien is, vergezeld van hun Egyptische vriend/echtgenoot. Als je daarvoor kiest, prima, maar het zou mijn leven niet zijn. Bloederig heet onder die kunststof materialen waar de dames hier mee bedekt zijn.........
Mag ik mijn mening hebben?
Ben je het er niet mee eens, stuur je verhaal en het wordt geplaatst!
Klik hier voor positieve
reacties
Mijn beeld:
Je ziet ze daar lopen, de verliefde Westerse (jonge en vaak oudere)vrouwen,
hand in hand met hun vaak veel jongere Egyptische vriend en dan denkt menigeen
die al langer bekend is met Egypte en de Egyptische mannen, godsdienst, cultuur
en wetten:`O, jee´.
Ze zijn lief, charmand, exotisch en zo veel galanter dan die Nederlandse mannen,
heftig, romantisch en op sexueel gebied heb je niets te wensen.
Maar, wat velen zich niet realiseren is dat er een gapend gat zit tussen de
culturen, de wetten en de rechten en plichten van vrouwen.
Niet alle relaties lopen uit op ellende, maar het percentage
vrouwen wat spijt heeft als haren op haar hoofd is hoger dan het aantal geslaagde
blijvende relaties. Als vrouw gaan jouw bezittingen over naar je man als je
dit niet heel goed zwart op wit door een advocaat heb laten registreren en
je kinderen vallen bij een scheiding altijd toe aan je echtgenoot en bij zijn
dood aan een mannelijk familielid.
Ook zullen je kinderen altijd in de islamleer worden opgevoed. Jij hebt daar
niets over te zeggen, zelfs je paspoort kan je afgenomen worden door je echtgenoot
en daarmee kun je ´gevangen´ worden gehouden in Egypte.
Vaak wordt je beroofd van al je geld en goederen, je zelfrespect en je recht
op eigen mening, lachen naar een man, je wordt namelijk HUN BEZIT.
Lees het nog een keer goed: HUN BEZIT! Waar ze BIJNA ALLES mee mogen doen..... BIJNA ALLES!
Voor Egyptische mannen zijn vrouwen vaak een bruggehoofd of opstap naar een Europese verblijfsvergunning, geld en hun aanzien stijgt als ze met een westerse vrouw aan hun hand kunnen paraderen in hun woonplaats. Ze weten precies hoe je te paaien bent en beloftes worden gemakkelijk gegeven. Veel huwelijken worden na 3 jaar (nodig voor het verkrijgen van een verbijfsvergunning) door de man verbroken.
Geweld is toegestaan binnen het huwelijk volgens de islam, ook al zal dat wellicht met de mond bestreden worden. Lees bijvoorbeeld eerst de koran eens heel degelijk voor je trouwt met een islamiet.
Ben je er van bewust dat wij in Nederland niet zo met rangen en standen werken, maar dat in Egypte die verschillen wel bestaan, bijvoorbeeld een relatie met een taxichauffeur die soms niet eens kan lezen zal uiteraard anders verlopen dan die met een afgestudeerde advocaat, arts of ingenieur (ook al zijn die titels en studies vaak niet wat ze in Nederland zijn).
Veel vrouwen weten niet dat hun vriend al verloofd of zelfs
getrouwd is met een Egyptisch meisje. Dat kan binnen de Egyptische (islamitische)
wet. Veelwijverij of bigami is toegestaan, waardoor het gebeurt dat het geld
of de zaak die met geld van westerse vrouwen wordt opgezet of gefinancierd
niet ten goede komt aan de toekomst van het egyptisch-westerse stel, maar
aan zijn reeds bestaande gezin.
Velen zijn u voorgegaan en vernederd, bedreigd met hun leven, van alles beroofd
en berooid van en op hun Egypte-avontuur teruggekomen.
Ik heb nu al zoveel vrouwen gesproken, totaal in de put, alles afgenomen, bedreigingen tot op de dood toe, op de vlucht en zich verstoppend, geslagen, gespuugd, verkracht en alles wat je maar kunt bedenken door die in het begin o zo lieve egyptische mannen, die ze de hemel op aarde beloofden maar ze de hel bezorgden. Ongeveer 1 op de 10 relaties gaat goed en als jij denkt bij die nog geen 10 % te horen, ik wens je alle geluk, maar ik heb geen zin meer in nog meer verschrikkelijke verhalen en vrouwen die bij mijn hun ellende komen uitstorten. Een gewaarschuwd mens telt normaal voor twee en wie zich ondanks alle kennis toch het risico wil nemen, doe wat je niet laten kunt, maar:
Bezint eer ge begint!
Nog een reden om alert te zijn
''In een ander gesprek legt Ahmed Rabei Osman el-Sayed Ahmed het internationale
karakter van Al-Qaeda uit en onderstreept het belang van de aanwezigheid in
verschillende landen. Als dekmantel voor het verkrijgen van de vereiste documenten
is alles geoorloofd, aldus Ahmed Rabei Osman el-Sayed Ahmed, inclusief trouwen
met ,,christen-vrouwen'' ,,omdat die documenten nuttig zijn moeten we overal
aanwezig zijn, in Duitsland, Nederland, Londen''.
Niet door mij verzonnen of wat dan ook, maar een stuk uit een bericht in een landelijke krant van 9 juni j.l. !!!!